No to jak nie skorzystać?
Swojego sprzętu nie mamy ze sobą, ale na miejscu jest wypożyczalnia i to w stosunkowo przyzwoitych cenach, fakt faktem że sprzęt okrutnie nadwyrężony, widać wielu użytkowników wychodzi z założenia że jak nie moje to mogę zdewastować. Nim więc ruszymy, muszę wespół z konserwatorem, doprowadzić je do stanu jakiej takiej użyteczności... niełatwe zadanie...
Trasa przemyślana już wczoraj wieczorem. Spodziewam się niespodzianek po drodze, ale nie powinno być źle.
A było tak.
Przedostatni odcinek silnie odbiegał mi od planu, ale to całkiem inne historia.
Tak więc po napompowaniu rozpompowanego, skręceniu rozkręconego, rozkręceniu tego co skręconym być nie powinno... ruszamy.
Fantastyczna Czwórka
Trzech facetów i laska.
Wzdłuż Bystrego.
Ten odcinek prowadzi nas do centrum Augustowa.
Kościół garnizonowy, czyli parafia pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej.
Bardzo ciekawa architektura, szkoda że nie miałem czasu na więcej zwiedzania.
Jeszcze tylko pomnikom poświeciłem kilkanaście sekund czasu
I musiałem gnać za oddalająca się rodzinką.
Ostatnie chwile na brukowanej ścieżce rowerowej.
W tle Białe Augustowskie.
Za
chwilę zjeżdżamy z pobocza trasy na Suwałki. Przed nami spory odcinek
szutrówką, ale przez las. Spotykamy jakąś kobietę która oznajmia nam że
"droga straszna".
Nie
wiedzieć czemu defetystyczne te słowa, wywierają ogromny wpływ na część
uczestników wycieczki. Zamiast własnych doświadczeń płynących z jazdy
po drodze gruntowej, która z definicji nie jest asfaltem, więc nie daje
takiego komfortu, ale też nie jest tragiczna i skoro jeżdżą tamtędy
samochody, to rower przejedzie bez problemu, zaczyna się bałwochwalcze
powtarzanie jak mantry słów tamtej niewiasty.
Tak
owszem jest "tarka" jak mało gdzie, czytałem o czymś takiem w książkach
o wyprawach w interior australijski ale nie brałem tego na serio, bo i
czemu miał bym brać? Tymczasem śródleśna droga wygląda właśnie tak jak
to sobie podczas lektury wyobrażałem. Mniej więcej: jazda po podkładach
kolejowych. Jestem zdania że należy po prostu jechać, i tak mamy koła
większe od samochodowych więc zachowując manewrowość spokojnie sobie
poradzimy. Ba, ja mogę sobie mówić, w szeregi ekipy wdarło się
malkontenctwo i za nic nie chce odpuścić. Wszystko jest źle, a poza tym
"ty zawsze musisz takie drogi znaleźć"... Argument że akurat innych tu
nie ma, jest przeciwskuteczny.
W
końcu jednak docieramy do Krzywego Rogu, czyli jednego z nielicznych
miejsc oferujących piękny widok na jezioro i Augustów na jego drugim
brzegu.
Samo miejsce też przyjemne, kawiarnia, piwiarnia, smażalnia ryb, z ładnym widokowym tarasem.
Z
drugiej strony klientami nie byliśmy, to i reklamy robił nie będę. W
sumie nie miał bym nic przeciw piwu, czy kawie. Niestety reżimy
posiłkowe są naprawdę ostre i nie bardzo mamy czas na rozsiadanie się.
Gdyby jazda odbywała się moim tempem czasu było by dość, ale się nie
odbywa i muszę kalkulować tę okoliczność.
Był
bym zapomniał, cały czas mam ze sobą mapkę otrzymaną w augustowskiej
IT, niestety pokazuje ona przebieg szlaków, ale nie pokazuje już
bocznych odjazdów zrobionych kołami samochodziarzy, które często mylą,
meandrują i wprowadzają zamieszanie. Wprawdzie są oznaczenia na
drzewach, ale niekiedy mało czytelne, lub zgoła wydające się mylnymi w
konfrontacji z aktualnie zastanym przebiegiem drogi. To też muszę brać
pod uwagę. potrzebny nam margines czasu na pobłądzenie.
Koniec
końców wyjeżdżamy z lasu i docieramy do "cywilizacji". Jesteśmy na
drodze do ośrodka "Patelnia" - nad głowami cień od drzew, trasa
asfaltowana, chyba najprzyjemniejszy odcinek.
Tymi
duktami docieramy do miejsca zwanego Przewęż i tamtejszej śluzy
łączącej jezioro Białe Augustowskie z jeziorem Studzienicznym
A ono miejsce wygląda tak.
Na górze Białe Augustowskie
Na dole Studzieniczne, a raczej przekop do niego prowadzący.
jeszcze jeden rzut oka na Białe
i
Znaki prowadzące do Sanktuarium Matki Bożej Studzieniczańskiej.
Bardzo chętnie bym tam sobie zajechał, ale...
No właśnie...
Już nie chcę nadwyrężać cierpliwości ekipy.
Wybieram
zresztą zjazd ze szlaku i podążanie szosą nr. 16 zamiast leśnymi
ścieżkami. Nie wiem czy był to najlepszy pomysł. Pobocza praktycznie
brak, ścieżkę rowerową dopiero się buduje, za to ruch duży i nader
szybki, jedyny plus to dobra nawierzchnia.
W ten sposób wracamy do granic Augustowa i tu odbijamy w Turystyczną.
Ruch znacznie mniejszy, jazda wygodna, ale zaczyna nas poganiać zegarek.
To
już zresztą praktycznie ostatni odcinek naszego szlaku. Bez problemu
docieramy do GreenVelo która prowadzi nas prosto ku drodze dojazdowej do
naszego ośrodka. Rowery zdajemy na kilka minut przed czasem, na pewno w
lepszym stanie, niż gdy je pożyczaliśmy.
